این نامه اگر رسید مال تو نیست اما

برای بچه های ماست، زحمتش را تو بکش:

" سلام

نمیدانم چند سال بعد است و چند ثانیه است صدای گلوله نیامده

تا ته این چند خط

                       خیالت راحت

                          جنگها تمام میشود

کشته شدگان جنگها را از خیابانهای فلسطین و بوسنی

                               از کوچه ها ی اسراییل و کوهستانهای عراق و افغانستان

                                  برجهای امریکا و کوچه پس کوچه های سردشت و هیروشیما جمع میکنیم که با دستهای کوچک و لپهای گل داده

                                سر هر چهار راه

                                پشت هر چراغ راهنمایی گل تعارف کنند،

                                                   خیابانها را بند بیاورند و پوتینهایشان آویزان گردن

                                                       خیابان خیابان

                                                        پلاک به پلاک برای تو سر شول بکشند.

                                                       دست توی دست برقصند و تک تک خانه ها را در بزنند.

تمام پنجره ها رو به خیابان باز شود و سرهای برهنه

                                                                بی حجاب

                                                                بی ترس سنگسار آدرس تو را زمزمه کنند و ترانه ای را سوت بزنند که این روزها مادرت زمزمه میکند.

از چهار راه ها و چراغهای راهنمایی بگذرند

برای پنجره های باز دست تکان دهند و پشت نرده های بیمارستان

                                                  پشت در های بسته ی اتاق زایمان

                                                             تکیه به دیوار بزنند و با آهنگ سوتشان سر تکان دهند و زایمان زنی را انتظار بکشند که هیچ کس

                                         هیچ وقت

                                                    اسلحه توی دستش ندید.

دسته دسته گل و ماتیک بر مزار دختران زنده به گور بریزند و دست دراز کنند

                                                     زنده از گورهایشان بیرون بیاورند

                                                     برقصند و عاشق شوند و لپهایشان گل بیندازد

                                                                      بی حجاب                                                                             بی ترس سنگسار

تا ته این چند خط

                     خیالت راحت

                     هفت شب تمام چهارشنبه سوری است

                                                                    بی ترقه و توپ

                                                                    بی فشفشه و فشنگ

فال گوش هر هفت چهارشنبه ات خبری است که از صبح دهان به دهان تمام جهان را گشته:

                                          روزنامه ها نوشتند کتابهای ممنوعه تجدید چاپ میشود.

حالا جهان تو پر است از قصه و شعر

                 پر است از شاعرانی که صبح از قبرهایشان بلند شدند، سراغ چاپخانه ها را میگیرند.

تا ته این چند خط

                    خیالت راحت

                    آرام بخواب کنار مادرت

                                    کنار زنی که هیچ کس

                                                     هیچ وقت

                                                                 اسلحه توی دستش ندید."

                                                                 محمود خلعتبری۲۱/۱۰/۱۳۸۶ تبریز

 این شعر تقدیم شد به دوست و استاد سفر کرده ام تیرداد نصری